zary :)

این متن باعث شد حس های ناشناخته‌ای بهم دست بده "-"

فقط زد به سرم چون صحبت عنوانتون آهنگ بود 

من این روزها دارم به آهنگی که با هوش مصنوعی ساختم بیشتر گوش میکنم 

شاید خالی از لطف نباشه موسیقی بیکلام براتون بفرستم 

https://h3.linklick.ir/30c0ada06764f0fcb130da5a8ebc98c0/-بی-کلام-۱.mp3

البته سلیقه‌ای هست 

ولی آهنگی بود که من برای وبلاگم گذاشته بودم 

خوب نمیدونم نظرتون راجب بهش چیه 

ولی خوب من که باهاش آرامش میگیرم این روزها 

باز نشرش اختیاریه چون خودمم آزاد گذاشته بودمش هر کسی دوسداشت استفاده کنه 

اگه گوش کردید نظرتون بهم بدید 

دلم برای آهنگ سازی تنگ شده 

برای نوشتن وبلاگم تنگتر 

تخلص شاکیم داره فریاد میزنه 

دلم واسه تخلص رازم تنگه که بیاد دلداریم بده 

ولی این روزها راز حس و حال نوشتن نداره حتی زمزمه هم نمیکنه 

خیلی قشنگ نوشتی (دیروز برا یکی من فالبداهه از احساس خنده نوشتم و گفت لحنت تنده خورد تو ذوقم ولی تو کارت عالیه) 

راهنمایی من تو یه مدرسه روستایی بود. دانش آموزان این مدرسه از سه تا روستای مختلف میومد. رقابت بود بین همه‌چی. فوتبال شورا احکام قرآن حتی نمایندگی کلاس. خلاصه سه سال بکوب کارمون این بود تو یه چی جلو باشیم نگن بچه های فلان روستا گندن و این حرفا. باور می کنی تو خوندن نماز صف هامون طولانی‌تر بود؟ یا در انتخابات شورای مدرسه کاندیدهای بچه درس خون می ذاشتیم که از کمیته مدیر رد صلاحیت نشه بلکه کاندید داشته باشیم؟ یا در مسابقات فوتبال باید به اندازه روستای کناری تیم فوتبال تشکیل می دادیم؟ و اینکه همیشه باید اماده جر و دعوا بودیم؟

بعضی از آهنگ ها قشنگ ادمو میبرن به سالها قبل و در کل حس جالبیه 

قشنگ نوشتی 👍🏼

اوهوم قبول دارم..خیلی طولانیه

خواهرم هر وقت موسیقی گوش کردید صادقانه نظرتون بهم بگید 

چون بعد وصل نت انشالله میخوامدچندتا موسیقی دیگه هم بسازم 

انتقاد و پیشنهادتون میتونه برام سازنده باشه 

دقیقا مثل منی تو این مورد 

البنه من کلا جنبه آهنگ خوب ندارم، وقتی اهنگ جدید میام اینقدر گوش میکنم تا بدم بیاد ازش:))  دیگه تا یکی دو ماه ولش میکنم 

آخرش واقا قشنگ بود جوابت به صاد شاید جوابی باشه که خیلیا باید به بلاتکلیفی ناشناخته ای که دارن و نمی‌دونن از کجاست بدن 

و اما آهنگ ،، بازم شراره دلا رو دیوونه کرده مامانش موهاشو عروسکی شونه کرده 😂✋

«زنگ‌های تفریح در راهرو ها پرسه می‌زدم . آدم های رندوم پیدا می‌کردم و باهم حرف می‌زدیم . انقدر این کار را تکرار کردم که دوست های مختلف از کلاس های مختلف پیدا کرده بودم . ولی فقط زمان زنگ تفریح داشتمشان ، آن هم اگر چشمم بهشان می‌خورد»

این مشکل با ورود به دانشگاه حل شد؟ یا راه حل دیگه ای پیدا شد؟
من هم خیلی به همکلاسی هام شبیه نیستم و منتظر موندم تا جای اینکه شبیه این‌ها بشم، توی دانشگاه آدم های بهتر رو پیدا کنم. اینجا توی دبیرستان بیشتر درگیر جوک های نه چندان مودبانه و قرار دعوا و مشروب و چایخونه اند. آدم سالم هم اگر هست، خودم قبلا از خودم روندمشون. چیز جالب تر اینه که توی شهر کوچیکی مثل جایی که من هستم، همکلاسی های الانم قبلا توی یه مقطعی باهام همکلاسی بودن. دبستان اولم، دبستان ودمم و متوسطه اولی که توش  درس خوندم. نمیدونم توی شهر های بزرگ هم اینجوری هست یا نه.

راستی،‌ فیلم رو دوست دارم ببینم. اسم جالبی داره. اسم انگلیسیش چیه؟

واقعا اسم بیخودیه. بی مسمی ست

ولی امان از محتوای فیلم... بی‌نظیر!

پیام اخلاقی داشت. منم که خوره ی پیامهای اخلاقی

+دستگاهشم جدا need